Lieve Vader/Moeder/God, in heel veel teksten lees ik, dat U of om me heen bent, voor me, bij me, maar waar bent U nou echt?
Jij bestaat uit Mij. Je kunt Mij niet lokaliseren, het zijn woorden, die ons scheiden van waar Ik ben en Jij lijkt te zijn. Je bevindt je in de illusie, de droom van het aardse leven, maar wezenlijk ben je IN Mij en Ik in jou.
Er is geen plek waar Ik begin en er is geen plek waar ik eindig. Het lijkt erop dat wij gescheiden zijn, maar dit is onmogelijk. Je hebt jezelf afgescheiden GEDACHT, daardoor lijk Ik ergens anders te zijn, maar in wezen zijn wij een.
Er is maar EEN waarheid, EEN werkelijkheid, maar wat je gelooft wordt waar voor jou. Geloof je aldus, dat Ik ergens anders ben, dan zul je dat zo ervaren.
Velen zien Mijn nabijheid niet, omdat dat als bedreigend wordt ervaren. Velen zijn bang om gemeenschap met Mij aan te gaan. Eenvoudig omdat ze Mijn hoedanigheid niet begrijpen.
Doordat ze zichzelf (en anderen) beoordelen en veroordelen denken ze, dat Ik dat ook doe. En zo acht men zichzelf schuldig aan welk feit dan ook en niet waardig genoeg om in de eenheid te zijn.
Deze gedachte maakt de scheiding werkelijk voor jouw ogen. In wezen kun je niet los van Mij zijn, alleen in je verbeelding. Dit is echter niet erg, want deze droom gaat voorbij. Dat staat vast. De uitkomst staat vast, je kunt niet verliezen!